9 marca 2023 roku Sejm przyjął wyczekiwaną nowelizację ustawy dotyczącą realizacji inwestycji w zakresie elektrowni wiatrowych na lądzie. Najczęściej komentowaną zmianą jest oczywiście modyfikacja tzw. zasady 10H, a więc dopuszczenie (po spełnieniu szeregu warunków) możliwości lokalizacji, budowy lub przebudowy elektrowni wiatrowych w odległości mniejszej niż dziesięciokrotność całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego lub budynku o funkcji mieszanej. Nie jest to jednak jedyna istotna nowość w przepisach dotyczących onshore’u. Zapraszamy do lektury!

W omawianej nowelizacji ustawodawca nie poprzestał wyłącznie na modyfikacji zasady 10H, ale wprowadził również cały szereg dodatkowych postanowień, mających realny wpływ na funkcjonowanie sektora lądowej energetyki wiatrowej w Polsce. Znacznie rozszerzony został tym samym przedmiot regulacji ustawowej, obejmujący po zmianach obok warunków i trybu lokalizacji, budowy i przebudowy elektrowni wiatrowych, również zagadnienia dotyczące konsultowania inwestycji ze społecznością lokalną, zasady lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej czy lokalizowania, budowy i przebudowy sieci najwyższych napięć w sąsiedztwie elektrowni wiatrowych. Ponadto w ustawie znalazły się przepisy dotyczące partycypacji mieszkańców gminy w korzyściach wynikających z lokalizacji elektrowni wiatrowych oraz zasady bezpiecznej eksploatacji urządzeń i elementów technicznych wchodzących w skład elektrowni wiatrowej. Ustawodawca rozszerzył również siatkę pojęciową poprzez wprowadzenie nowych definicji legalnych.

Ustawodawca dopuścił możliwość lokalizowania, budowy
lub przebudowy elektrowni wiatrowej w odległości
mniejszej niż dziesięciokrotność całkowitej wysokości
elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego albo
budynku o funkcji mieszanej (funkcja mieszkalna
stanowiąca ponad połowę powierzchni użytkowej), pod
warunkiem dopuszczenia mniejszej odległości
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Odległość ta nie może być jednak w żadnym przypadku
mniejsza niż 700 metrów. Również lokalizowanie lub
budowa budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej możliwe są (na podstawie decyzji o warunkach
zabudowy, decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego
albo na postawie planu miejscowego) w odległości nie
mniejszej niż 700 metrów.

W przypadku form ochrony przyrody, ustawodawca utrzymał obowiązek zachowania odległości elektrowni wiatrowej od parku narodowego (odległość równa lub większa od dziesięciokrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej), natomiast obniżył te wymagania do 500 metrów w przypadku rezerwatów przyrody. Jednocześnie wprost zakazana została możliwość lokalizacji elektrowni wiatrowych na terenach parków narodowych, rezerwatów przyrody, a także na terenach parków krajobrazowych i obszarów Natura 2000.

Jesteście zainteresowani powyższym tematem?
Zapraszamy do kontaktu.

KONTAKT

Marek Grzywacz, Ph.D., Counsel
marek.grzywacz@ngllegal.com

Paulina Harhaj, Junior Associate
paulina.harhaj@ngllegal.com